• از احوال ناخوشم به حافظ پناه می‌برم؛ برای سومین بار در یک ماه گذشته آمد:

    از بس که دست می‌گزم و آه می‌کشم آتش زدم چو گل به تن لخت لخت خویش

    و انگاری واقعا؛

    ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش
    بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش