• سوختن سرنوشت محتوم همه ماست؛رویاهایی که دود می‌شود،آرزوهایی که کال می‌ماند،حقی که دریغ می‌شود و زندگی که با آن بسوزیم و بسازیم.آنچه می‌ماند تلی خاکستر است که ذره‌ذره‌اش زخم‌های ناسورمان را می‌سوزاند حالا به خودسوزی رسیده‌ایم؛چه در زندگی،چه در احساس مسئولیت؛بزودی نوبت ما هم می‌رسد