• کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/06/20 ساعت 22:25

    ساده‌اندیشانه‌ است اگر تصور شود رفتن جان بولتون یکباره صفحه‌ی سیاست را از این رو به آن رو برمی‌گرداند. این‌گونه نبوده و نیست. در عین حال افرادی مثل بولتون نه فقط برای کشورهای درگیر بلکه برای همه‌ دنیا خطرناکند و رفتنشان به سود همه است اگرچه سرعت تغییرات به اندازه‌ی دل‌خواه نباشد!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/06/10 ساعت 00:43

    خوشا به حال کسی که زندگی و مرگش به قدری الهام‌برانگیز است که آشنا و غیرآشنا در سوگ فقدانش نشسته‌اند. جز ادای احترام چه می‌توان گفت؟ #مهدی‌شادمانی

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/06/05 ساعت 15:47

    اصالت شبیه این طاقچه است: تاریخ دارد، زیبا، ساده و در دسترس است. با امواج توفنده محو نمى شود، فروتن است و فخر بیهوده نمى فروشد. اصالت بخشى از هویت است. عکس را ۳-۴ سال پیش در تهران گرفتم.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/05/03 ساعت 13:39

    بوریس جانسون نخست‌وزیر جدید بریتانیا فارغ از شرایط پیرامون برکسیت که نوعی بن‌بست است، سبک‌سرانه شعار می‌دهد و وعده‌های بلندپروازانه می‌دهد. به نظرم در خیال تخم‌مرغ‌هایش را در سبد آمریکای ترامپ گذاشته است. ترامپ شفا دهنده نیست. عاقبت به خیری نمی‌‌آورد.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/04/19 ساعت 12:11

    سیاست خارجی ترامپ خیالی است. نه به آموزه‌های تاریخ تکیه دارد و نه بر مبنای علمی و توان دیپلماسی استوار است. رویای او احیای جهان تک‌قطبی، حل دائمی مشکل اسراییل، فروپاشی پیمان‌های بین‌المللی حتی سازمان ملل و شورای امنیت، کنترل دشمنان و بازگذاردن امکان معامله‌های استراتژیک با آنان..

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/04/14 ساعت 21:19

    دو گروه افراطی (به ظاهر کاملا مقابل هم) توییتر را از کارکرد خود خارج کرده‌اند. شاید بیش‌تر آن‌ها هم برای این کار دستمزد بگیرند. به این ترتیب حرف حساب به حاشیه می‌رود و در عوض سخنان تند و تیز و گاهی زشت جای تبادل نظر را می‌گیرد. دریغا که فرصت آموختن و همراهی‌ها از بین می‌رود.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/04/11 ساعت 23:26

    برایم قابل درک است که مردم ناراضی و کم‌امید بگویند این‌بار تمایلشان به رای‌دادن نیست ولی وظیفه‌ی فعال سیاسی این نیست که بر استیصال عموم، موج‌سواری کند. هنر او وقتی است که در همین شرایط راه برون‌رفت را معرفی کند. نه آن‌که منفعلانه شرایط انسداد را ایجاد یا تشویق کند.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/04/09 ساعت 18:02

    دوست عزیزی که انتخابات را بی‌نتیجه می‌داند، عملا اصلاح‌طلبی دو دهه‌ پیش خود را زیر سوال می‌برد. تغییرات اجتماعی و سیاسی فرایند تدریجی است. راه دموکراسی قهر با ابزار آن نیست بلکه بهره‌گیری عاقلانه از همه‌ روزنه‌ها، صبوری و پیگیری مداوم است. راه‌های آلترناتیو پرهزینه و کم‌نتیجه‌تر

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/03/25 ساعت 15:20

    ۳. جامعه‌ی بریتانیا امروز در قطبی‌ترین حالت در سال‌های پس از جنگ جهانی است. حزب محافظه‌کار به بدترین ریسک دست زده. آن‌ها برای جلوگیری از انزوای بیش‌تر به سمت عمیق‌تر کردن شکاف‌های اجتماعی و پوپولیزم روی آورده‌اند. این برای آینده‌ی آن کشور و نیز اروپا و بعد کشورهای دیگر مثل سم است

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/03/25 ساعت 15:12

    چشم‌انداز: بریتانیا به سمت آمریکا می‌رود. بوریس جانسون -نامزد نخست وزیری- پیشنهاد اصلی ترامپ است. ۳ نکته: اول این‌که ترامپ در پی تضعیف اتحادیه اروپا و سپس فروپاشی آن است. با دولت جدید احتمال این‌که بریتانیا بدون توافق از اروپا خارج شود زیاد است و این زمینه‌ خروج دیگران است. #رشتو

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/03/04 ساعت 14:48

    خانم می‌دیروز استعفا کرد. برای مردمی که از سیاست‌های او دل‌زده بودند این خبر گوارایی بود ولی به محض این‌که خبر به جایگزین‌های احتمالی او می‌رسید تلخی و اندوه نیز آغاز می‌شد. یکی از دیگری بدتر! گسترش نا امیدی درجامعه بدترین درد سیاسی است متقابلا امید به گشایش، بهترین درمان است.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/31 ساعت 23:51

    - ترامپ بدترین رییس جمهور آمریکا در حداقل نیم قرن گذشته است. تاثیر منفی‌اش نه فقط بر مردم‌ِخود بلکه بر همه‌ی دنیاست. عدم انتخاب دوباره‌ی او یک نوید بین‌المللی خواهد بود.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/31 ساعت 00:01

    چند سال پیش برای اولین بار به دیدار #احمدرضا_احمدی رفتم. باید او را دید. با این‌که شعر بزرگ‌سالش معمولا غمگین است، و با وجود بیماری یکی از زنده‌دل‌ترین آدم‌هاست. سرشار از شور زندگی و ذوق ترکیب‌بندی زیبایی‌ها در حالی که حال دوران را می‌فهمد. زاد روزش گرامی باد!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/26 ساعت 19:21

    گاهی در میانه‌ی هیاهوهای غافل‌گیر کننده‌ی پیرامون، حسرت شنیدن صدای ناب پرندگان اردیبهشتی یا دیدن رقص پروانه‌ها در اطراف گل‌ها را می‌خورم. بوی نان تازه یا قهوه‌ی خوب، تماشای آب زلال که از چشمه می‌جوشد! گاهی باید حداقل برای مدتی محدود از متن کنده شد و به حاشیه‌های خواستنی پناه برد.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/13 ساعت 09:57

    حتما نیت خیر دارند ولی انتشار عکس دانش‌آموزان توسط معلمانشان یا مدارس همیشه این پرسش را در من ایجاد می‌کند که آیا از والدین برای انتشار عکس فرزندانشان اجازه گرفته‌اند؟ انتشار عمومی عکس هر کسی جزو حقوق خصوصی اوست و در مورد بچه‌‌ها والدین آن‌‌ها صاحب این حق هستند.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/08 ساعت 09:34

    دیروز با یکی دوستانم که استاد تصویرگری در دانشگاه هنر است گپ می‌زدیم. گفت اخیرا برای کودکان مهاجر افغانستانی کارگاه نقاشی داشته. از آن‌ها خواسته موضوعی انتخاب کنند. تقریبا همه‌ی آن‌ها «خانه» کشیده‌اند. بعد همه با هم خانه‌ای مشترک کشیده‌اند با پنجره‌هایی متعلق به هر کدامشان.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/04 ساعت 10:03

    تاکسی سوار شدم. راننده آن‌قدر مثبت‌اندیش و قانع و محترم و خوش‌صحبت بود که به اندازه‌‌ی روزها روحیه‌ می‌بخشید. بعد که پیاده شدم دریغم آمد که کاش دوباره امکان دیدارش بود.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/02 ساعت 18:39

    پاپولیزم شبیه نتیجه انتخابات اوکراین است. همه چیز به شو و خنده و سطح تقلیل می‌یابد. فردا کمدین منتخب به دلیل ضعف، در صحنه‌ی سیاست و اقتصاد همه چیز را به اهالی قدرت و ثروت واگذار می‌کند و تنها سلاحش -خنداندن- به افسردگی تبدیل می‌شود. پاپولیزم ویران‌گر دستاوردهای عالی بشر است. https://twitter.com/etemadonline/status/۱۱۲۰۲۵۲۶۴۷۵۲۳۶۵۹۷۷۶ …

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/14 ساعت 00:23

    در میانه‌ی دریغ و درد و اندوه ناشی از سیل سهمگین در نقاط مختلف کشور و برانگیخته‌شدن احساسات انسانی در همه‌ی ایران و سایر نقاط دنیا، وزیرخارجه‌ی آمریکا نمک بر زخم می‌پاشد و تخم کینه می‌کارد. قساوت و نادانی حدی دارد؟

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/09 ساعت 20:10

    روزهای تاریخی در بریتانیا:‌ امروز پارلمان بریتانیا برای سومین بار با طرح نخست‌وزیر برای خروج از اتحادیه اروپا مخالفت کرد. برکزیت سنگی بود که یک دیوانه (دیوید کامرون) در چاه انداخت و حالا آن کشور را به بن‌بست رسانده است. راه حل چیست؟ تلاش برای رهایی از آن و جبران اشتباه گذشته.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/07 ساعت 00:14

    پارلمان بریتانیا دیروز اختیار دولت درباره‌ی نحوه‌ی خروج این کشور از اتحادیه‌ی اروپا را سلب کرد. معنی دیگر چنین مصوبه‌ای تاکید بر بی‌کفایتی دولت در این زمینه است. یک رسوایی تمام برای خانم می‌و حامیانش.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/03 ساعت 14:46

    دیدن این همه احساسات نوع‌دوستانه برای هم‌وطنان سیل‌زده در استان گلستان دل‌گرم کننده و غرورآفرین است. همین کیفیت است که اجزای ایران را تاکنون در کوران حوادث به هم‌ پیوسته نگاه داشته و در آینده هم خواهد داشت.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/02 ساعت 14:24

    در اواخر سال گذشته مجله‌ی اندیشه‌ی پویا از افرادی پرسید که در جریان کار روزنامه‌نگاری از آن‌ها تاثیر گرفته‌ام. این تصویر آن یادداشت است.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/29 ساعت 21:07

    به نظر می‌رسد به پایان ترزا می‌نزدیک می‌شویم. او امروز از اتحادیه اروپا تقاضای تاخیر برگزیت تا پایان ماه جون کرد. اگر اتحادیه درخواستش را رد کند احتمالا او کنار می‌رود. از دوران می‌جز ناکامی در تاریخ ثبت نخواهد شد. خلف او نیز سنگی در چاه انداخت که کشورش را برای سال‌ها بحرانی کرد.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/28 ساعت 21:14

    می‌توان حدس زد که موضوعات مورد علاقه‌ی روشن‌فکران یا سیاسیون در دید و بازدیدهای عیدانه کمابیش چیست ولی مردم عادی چه؟ شما چه گمان می‌کنید؟

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/06/27 ساعت 19:37

    سوال مهمی است. به نظر من هیچیک کاملا با واقعیت انطباق ندارند. ماهواره‌های فارسی زبان معمولا بیش از هر چیز از این بحث نان خود را می‌پزند. اما در توییتر فارسی متاسفانه بیش‌تر، امواج موضوعات را می‌آورد و می‌برد. شگفتی ناشی از نتایج بعضی انتخابات به خاطر همین ناگشودگی راز جامعه است.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/06/10 ساعت 23:00

    تولد مایکل جکسون که سهل است، نمایش‌های دیگر هم ممکن است بروز کند تا چهره‌ها به صفحه‌ی اول رسانه‌ها بازگردند!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/06/06 ساعت 22:28

    کدامیک برای شما اولویت بالاتری است؟

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/05/03 ساعت 17:58

    کسی که از راه ناسالم می‌خواهد به هدف‌‌ سیاسی برسد، شاید کوته‌بینانه نفع شخصی‌اش را دنبال کند ولی مسلما خیر عمومی را دنبال نمی‌کند. خیر عمومی با ضرب و زور و تحریم و فحاشی و دروغ و دوز و کلک ساخته نمی‌شود. این‌ها اگر کمترین حظی از قدرت داشته باشند ابتدا گفتگو را بلاک می‌کنند!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/04/26 ساعت 19:52

    دادگاه نجفی جز اندوه و دریغ و تاسف نیست. او البته باید محاکمه و به تناسب جرمش مجازات شود. ماهیت جرمش هم وحشتناک و غیرقابل گذشت است. پرسش تامل‌برانگیز این است که چرا چنین؟ آیا این بیماری مهلک -که فقط دامن‌گیر نجفی هم نیست- درمان می‌شود؟ آیا به اندازه‌ی حواشی به آن توجه می‌شود؟

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/04/18 ساعت 23:48

    دور اول روسای جمهور آمریکا معمولا محتاط‌‌تر از دور دوم است. دلیلش هم روشن است. چون می‌خواهند دوباره انتخاب شوند. حالا درباره ترامپ سوال این است که اگر محتاطش این است، تندش چگونه است؟! واقعا باید امیدوار بود او دوباره انتخاب نشود.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/04/11 ساعت 23:36

    برایم قابل درک است که مردم ناراضی و کم‌امید بگویند تمایلی به مشارکت در فرایندهای سیاسی پیش‌رو ندارند ولی جوهر سیاست‌ورز صادق وقتی نمایان می‌شود که در همین شرایط راه برون‌رفت را معرفی کند و امید اجتماعی ایجاد کند نه آن‌که منفعلانه دنباله‌رو موج‌های سرگشته و پراکنده شود.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/04/11 ساعت 16:23

    از آسیب‌های بزرگ سیاست در ایران غلبه‌ی احساس بر عقلانیت است.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/04/09 ساعت 16:19

    ترامپ از دیدار با رهبر کره شمالی بیشتر هدف تبلیغاتی و کوتاه‌مدت دارد تا راهبردی. کره شمالی هم بعید است نسبت به آن غافل باشد. ترامپ بدون یک گام اجرایی موثر امکان بهره‌برداری انتخاباتی از آن نخواهد داشت. این هم یک نوع دیپلماسی است: در سطح عوام‌فریبی چون ترامپ و خودمحوری چون اون!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/03/25 ساعت 15:16

    ۲. آمریکا در حال یارگیری برای سیاست‌های منطقه‌ای و بین‌المللی است. به نظر می‌رسد جدایی بریتانیا از اروپا زمینه را برای ابراز سیاست‌های مستقل از اروپا و نزدیک‌تر به ترامپ فراهم کند. بریتانیا یک بار دیگر این سیاست را در زمان بوش و جنگ با عراق آزموده و تبعات سنگینش را هم دیده ولی …

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/03/06 ساعت 16:31

    خانم می‌که چند روز پیش از نخست‌وزیری بریتانیا استعفا داد در لحظه‌ی اعلام خبر گریه کرد ولی هیچ‌کسی در جامعه یا حتی در میان هم‌حزبی‌هایش با او همراه نبود. تنهای تنها! از او جز بدنامی باقی نخواهد ماند. کسی که چشم بر واقعیات بست،‌ ابزار عقلانیت را فرونهاد و صرفا به قدرت چسبید.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/03/01 ساعت 23:42

    - بالاخره چه می‌شود؟ - نمی‌دانم! - چرا درست جواب نمی‌دهید؟! - غیر از این اگر می‌گفتم جوابم درست نبود! - یعنی منفی هستید نسبت به اوضاع؟! - اتفاقا برعکس! چون امیدوار و مثبت‌اندیش هستم نمی‌خواهم بر اساس بلوف‌ها یا تبلیغات جنگ روانی اظهارنظر کنم. - پس ختم به خیر می‌شود؟ - انشالله!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/31 ساعت 18:23

    کارکرد جامعه مدنی می‌تواند این هم باشد که با همتایانشان در سایر جوامع سخن بگویند و سوءتفاهم‌ها را رفع کنند و آن وقت معنادار و موثر است نه این‌که ۱۰۰ نفر یا حتی بیش‌تر از درون قدرت انتخاب شوند برای این کار.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/26 ساعت 23:55

    رویکرد مهم و اصولی است. تهران در سال‌های گذشته از یک شهر آدم-محور به یک شهر ماشین-محور تبدیل شد. وقتی دوبی و کوالالامپور الگوی شهرسازی شود نتیجه‌اش از این بهتر نمی‌شود.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/16 ساعت 08:54

    در این شرایط هیچ چیز به اندازه‌ی دیدن جلوه‌های گذشت و هم‌دلی در جامعه زیبا نیست. شرایط سخت جوهر درونی آدم‌ها را آشکار می‌کند.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/11 ساعت 08:15

    تاسف!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/08 ساعت 09:21

    نشانه‌های توسعه‌یافتگی این چیزهاست نه ساختمان‌های بلند یا پل دو طبقه و امثال آن‌ها.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/02/03 ساعت 20:40

    مرحوم #بهمن_کشاورز اعتبار وکالت بود. او در کنار کار حرفه‌ای، حقوق را عمومی ‌می‌کرد. تشویق می‌کرد مردم‌ با عینک حقوقی به رویدادها نگاه کنند و این سطح فرهنگ عمومی را ارتقا می‌داد. محترم و عمیق و با شخصیت و مستقل بود. نام نیکی که در تاریخ ایران ماند و دریغی که رفتنش بر دل‌ها گذاشت.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/18 ساعت 18:32

    روشن است که وظیفه‌ دولت و نهادهایی که بودجه‌ می‌گیرند این است که نهایت تلاششان را در کاهش آسیب‌های سیل و جبران خسارت‌ها بکنند ولی آن‌چه در تمام تلخی‌ها قند در ته دلم آب می‌کند دیدن صحنه‌های هم‌دلی و کمک بی‌دریغ به هم‌نوع و از خودگذشتگی است. همین کشور را ازخطرها دور نگه می‌دارد.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/13 ساعت 12:22

    آسیب‌های تحریم عموما به اقشار مختلف مردم و خصوصا فقیرترین‌هاست.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/07 ساعت 16:35

    من به خرد و پیوندهای جمعی دل‌بسته‌ام. در همین فاجعه‌ی اخیر سیل هم آن‌جا که مردمان کنار هم آمدند از عمق اندوه و درد کاسته شد و گل‌های مهربانی رویید. بیش باد!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/07 ساعت 00:08

    در اندوه مصیبت‌زدگان سیل در سراسر کشور شریک هستم.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/02 ساعت 21:24

    تبریک‌های نوروزی دستگاه‌های رسمی آمریکایی تهوع‌آور است. از یک سو گلوی مردم را با تحریم‌ها می‌فشارند تا جیغشان دربیاید و از سوی دیگر با لبخند مصنوعی برایشان سالی شاد آرزو می‌کنند! از این فریب‌کارانه‌تر هم هست؟

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/02 ساعت 14:10

    خواب دیدم برای رفتن به جایی عجله دارم. اسنپ گرفته‌ام درحالی که نه مبدا و نه مقصدم مشخص است. جالب آن‌که پس از مدتی تاکسی معجزه آسا رسید ولی سردرگمی باقی ماند! در بیداری فکر کردم این تمثیلی از وضعیت امروز است. نه می‌دانیم به درستی کجا هستیم و نه می‌دانیم شتابان به کدام سو می‌رویم!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/28 ساعت 21:21

    موضوعات اجتماعی دید و بازدیدهای عیدانه‌ی مردم همیشه مهم است. پیشاپیش می‌توان حدس زد موضوعات مورد علاقه‌ی روشن‌فکران یا سیاسیون کمابیش چیست ولی مردم عادی چه؟ شما چه گمان می‌کنید؟