• کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/14 ساعت 00:23

    در میانه‌ی دریغ و درد و اندوه ناشی از سیل سهمگین در نقاط مختلف کشور و برانگیخته‌شدن احساسات انسانی در همه‌ی ایران و سایر نقاط دنیا، وزیرخارجه‌ی آمریکا نمک بر زخم می‌پاشد و تخم کینه می‌کارد. قساوت و نادانی حدی دارد؟

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/09 ساعت 20:10

    روزهای تاریخی در بریتانیا:‌ امروز پارلمان بریتانیا برای سومین بار با طرح نخست‌وزیر برای خروج از اتحادیه اروپا مخالفت کرد. برکزیت سنگی بود که یک دیوانه (دیوید کامرون) در چاه انداخت و حالا آن کشور را به بن‌بست رسانده است. راه حل چیست؟ تلاش برای رهایی از آن و جبران اشتباه گذشته.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/07 ساعت 00:14

    پارلمان بریتانیا دیروز اختیار دولت درباره‌ی نحوه‌ی خروج این کشور از اتحادیه‌ی اروپا را سلب کرد. معنی دیگر چنین مصوبه‌ای تاکید بر بی‌کفایتی دولت در این زمینه است. یک رسوایی تمام برای خانم می‌و حامیانش.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/03 ساعت 14:46

    دیدن این همه احساسات نوع‌دوستانه برای هم‌وطنان سیل‌زده در استان گلستان دل‌گرم کننده و غرورآفرین است. همین کیفیت است که اجزای ایران را تاکنون در کوران حوادث به هم‌ پیوسته نگاه داشته و در آینده هم خواهد داشت.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/02 ساعت 14:24

    در اواخر سال گذشته مجله‌ی اندیشه‌ی پویا از افرادی پرسید که در جریان کار روزنامه‌نگاری از آن‌ها تاثیر گرفته‌ام. این تصویر آن یادداشت است.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/29 ساعت 21:07

    به نظر می‌رسد به پایان ترزا می‌نزدیک می‌شویم. او امروز از اتحادیه اروپا تقاضای تاخیر برگزیت تا پایان ماه جون کرد. اگر اتحادیه درخواستش را رد کند احتمالا او کنار می‌رود. از دوران می‌جز ناکامی در تاریخ ثبت نخواهد شد. خلف او نیز سنگی در چاه انداخت که کشورش را برای سال‌ها بحرانی کرد.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/28 ساعت 21:14

    می‌توان حدس زد که موضوعات مورد علاقه‌ی روشن‌فکران یا سیاسیون در دید و بازدیدهای عیدانه کمابیش چیست ولی مردم عادی چه؟ شما چه گمان می‌کنید؟

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/19 ساعت 15:12

    این بازی پیچیده نیست: کسی که فساد را برون‌فکنی (ماست‌مالی) می‌کند به همان اندازه‌ی کسی که از تحریم حمایت می‌کند در صف علیه مردم ایستاده‌اند.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/13 ساعت 18:17

    با این سخن که همه باید مثل من باشند تا با آن‌ها گفتگو کنم مخالفم. این گفتگو نیست بلکه چیز دیگری است. ولی درک می‌کنم که علی دایی احتمالا از تبعات نشستن در کنار احمدی‌نژاد گریخته. اگر عکس این دو کنار هم منتشر می‌شد او باید به صد سوال جواب می‌داد در حالی که حالا فقط به یکی جواب دهد!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/05 ساعت 14:47

    پیشنهاد می‌کنم توجه داشته باشید بهتر است بیش از آن‌که خود را درگیر مسائل سیاسی برون‌بخشی کنید به چالش‌های درونِ بخش بپردازید. دامی که تندروها معمولا پهن می‌کنند اعتراف‌گیری/تفرقه‌افکنی است. چیزی که اگر به موضوعات ورود نکنید از آن عبور خواهید کرد.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/30 ساعت 00:01

    وقتی درآمدها کاهش بیابد اولین چیزی که از سبد کالای خانوار حذف می‌شود کالاهای فرهنگی و در صدر آن‌ها کتاب است. وقتی کتاب نباشد پوپولیزم راحت‌تر به پیش خواهد راند. اندوه و دریغ و درد!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/27 ساعت 14:38

    خیلی خوب است اگر تحلیل گفتمان گفتگوهای سال ۵۷ شاه با خبرنگاران خارجی موضوع تحقیق دانشگاهی شود. این تحقیق می‌تواند عمق نگاه شاه را در پرتو اعتراضات ملی بهتر نشان دهد. به نظر می‌رسد شاه مهم‌ترین تهدید را نه روحانیون و گروه‌های اسلام گرا بلکه مجاهدین خلق و کمونیست‌ها می‌دانسته است.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/27 ساعت 00:12

    ۵. از پاسخ‌های او این نتیجه طبیعی است که خود او هم به خوبی می‌داند به ترتیبی که حکومت کرده هیچ بخشی در قدرت نیست که در مرتبه‌ای باشد که بتواند نقشی ایفا کند. خود او وعده‌ی قانون‌گذاری،‌ مبارزه با فساد و آزادی می‌دهد ولی هیچ دستگاهی یارای اقدام ندارد. کسی برای چنین روزی نبود!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/27 ساعت 00:05

    ۳. وقتی شاه با رسانه‌ی غربی سخن می‌گوید گاهی این احساس به بیننده دست می‌دهد که انگار او تصور می‌کند با بخش قدرت درآن کشور غیرمستقیم گفتگو می‌کند!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/26 ساعت 23:59

    از محمدرضا شاه مصاحبه‌های زیادی در سال ۵۷ با خبرنگاران خارجی موجود است و در این روزها مرتبا پخش شده که شاه در آن‌ها به زبانی غیر فارسی سخن می‌گوید. ۱. نگاه شاه به هر دلیلی به سخن با مردم خودش نبوده. به نظر می‌رسد او تصور می‌کرده برای کنترل اوضاع نیاز به اقناع خارجی دارد. #رشتو

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/26 ساعت 16:10

    در رسانه‌ی فارسی زبان فلان، گوشه‌ای از یک میزگرد درباره‌ی اوضاع ایران را می‌بینم. ادعاهایی متوهم، غیرمستند، سرشار از احساسات و عمدتا کینه‌جویانه، با فاصله‌ی زیاد از واقعیات داخل، با پرخاش‌گری و فارغ از شناخت و دانش. سخنانی تکراری و ملال‌آور. چنین میزگردی چه ارزشی دارد؟هیچ در هیچ!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/21 ساعت 22:32

    طبیعی است که سنت‌های یک جمع محدود را نباید به حساب همه نوشت. در افغانستان هم مثل جاهای دیگر اقوام مختلفی هست و همه یکسان نیستند. دوستان نازنین افغانستانی دارم که خیلی روشن فکر می‌کنند و این سنت‌ها را نمی‌پذیرند.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/21 ساعت 22:26

    بعد از مدتی او را دیدم. از احوالش پرسیدم. گفت پدرش چندان راضی نیست ولی فعلا دست نگه داشته است. از او پرسیدم برنامه‌ی آینده‌ات چیست؟ گفت آرزو دارم همسرم را خودم انتخاب کنم و به جای کارگری درس بخوانم. گفتم کاری که دوست داری بکن و والدینت را راضی کن.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/21 ساعت 22:19

    یک جوان نازنین افغانستانی در نزدیکی منزل ما کار می‌کند. از نوجوانی‌اش در محله بود. چند سال پیش دیدم با کسی پشت موبایل جر و بحث شدیدی می‌کند و اشک می‌ریزد. ایستادم. وقتی مکالمه‌اش تمام شد او را در آغوش کشیدم و موجب را پرسیدم. #رشتو

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/18 ساعت 22:05

    فشارها زیاد شده بود. اذیت مى کردند. با استیصال گفتم: احمد! اگه این طور پیش بره، روزنامه، دیگه روزنامه نیست. کیفش را روى کولش جابجا کرد، نگاهى نافذ و طولانى در چشمانم کرد و در همان حین که پکى عمیق به سیگارش مى زد گفت: «به وضعیت قبل از روزنامه برمى گردیم!» #بورقانی

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/11 ساعت 16:24

    کسی که به خاطر ثروت، قدرت یا شهرت تسلیم فساد می‌شود، همه چیزش را پیشاپیش باخته است!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/06 ساعت 16:45

    هر چه بر ثروت آدمی اضافه شود احساس نیازش هم زیادتر می‌شود. بر این اساس حریص‌ترین افراد همان‌ها هستند که ظاهرا دارایی قابل توجهی دارند و بی‌نیازترین افراد کسانی هستند که اندازه نگه می‌دارند. حالا با این تعریف اگر کسی بگوید پول‌داری مثل ترامپ فقیر است من واقعا با او موافقم!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/05 ساعت 19:34

    درباره‌ی وضعیت ونزوئلا نمی‌توان به سادگی حکم صادر کرد. این‌که قدرت‌های مهم اروپایی از موضع ترامپ حمایت کرده‌اند به نظرم بیش از هر چیز به این خاطر است که آن را در حوزه‌ی نفوذ آمریکا می‌دانند. فردای ونزوئلا به نحوه‌ی تعاملات قدرت‌های بزرگ و البته ایستادگی داخل بستگی دارد.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/04 ساعت 15:29

    چگونه می‌اندیشم ۷ سوءتفاهم بین ما بیداد می‌کند. یکی از مهم‌ترین نقاط ضعف ما در انتقال مفاهیم و مقصود است. گاهی آن‌قدر موضوعی را در لفافه می‌پیچیم که کسی اصل آن را درک نمی‌کند. بخش مهمی از آن به خاطر عدم تحمل نقد است. گاهی نیز موضوع در ناتوانی در بهره‌گیری از مهارت‌های زبانی است.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/03 ساعت 23:07

    چگونه می‌اندیشم ۵ ما در کشورمان سیاست‌ورز حرفه‌ای کم داریم. در رقابت‌های حزبی و تلاش برای دموکراسی در ابتدای راه هستیم. به همین ترتیب تصورات بسیاری در جامعه و حتی فعالان سیاسی صفر و صدی است. امر اجتماعی هیچ‌گاه مطلق نیست.سیاست یعنی یافتن کم هزینه‌ترین راه‌ها در جهت هدف ترسیم‌شده

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/18 ساعت 18:32

    روشن است که وظیفه‌ دولت و نهادهایی که بودجه‌ می‌گیرند این است که نهایت تلاششان را در کاهش آسیب‌های سیل و جبران خسارت‌ها بکنند ولی آن‌چه در تمام تلخی‌ها قند در ته دلم آب می‌کند دیدن صحنه‌های هم‌دلی و کمک بی‌دریغ به هم‌نوع و از خودگذشتگی است. همین کشور را ازخطرها دور نگه می‌دارد.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/13 ساعت 12:22

    آسیب‌های تحریم عموما به اقشار مختلف مردم و خصوصا فقیرترین‌هاست.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/07 ساعت 16:35

    من به خرد و پیوندهای جمعی دل‌بسته‌ام. در همین فاجعه‌ی اخیر سیل هم آن‌جا که مردمان کنار هم آمدند از عمق اندوه و درد کاسته شد و گل‌های مهربانی رویید. بیش باد!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/07 ساعت 00:08

    در اندوه مصیبت‌زدگان سیل در سراسر کشور شریک هستم.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/02 ساعت 21:24

    تبریک‌های نوروزی دستگاه‌های رسمی آمریکایی تهوع‌آور است. از یک سو گلوی مردم را با تحریم‌ها می‌فشارند تا جیغشان دربیاید و از سوی دیگر با لبخند مصنوعی برایشان سالی شاد آرزو می‌کنند! از این فریب‌کارانه‌تر هم هست؟

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1398/01/02 ساعت 14:10

    خواب دیدم برای رفتن به جایی عجله دارم. اسنپ گرفته‌ام درحالی که نه مبدا و نه مقصدم مشخص است. جالب آن‌که پس از مدتی تاکسی معجزه آسا رسید ولی سردرگمی باقی ماند! در بیداری فکر کردم این تمثیلی از وضعیت امروز است. نه می‌دانیم به درستی کجا هستیم و نه می‌دانیم شتابان به کدام سو می‌رویم!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/28 ساعت 21:21

    موضوعات اجتماعی دید و بازدیدهای عیدانه‌ی مردم همیشه مهم است. پیشاپیش می‌توان حدس زد موضوعات مورد علاقه‌ی روشن‌فکران یا سیاسیون کمابیش چیست ولی مردم عادی چه؟ شما چه گمان می‌کنید؟

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/21 ساعت 16:24

    موضوع فراتر از روزنامه و مجله است و بخش کتاب را هم شامل می‌شود. به نظرم تحمیل گذر از روزنامه‌های کاغذی در آینده‌ای نزدیک -حداقل در بخش خصوصی- فوق‌العاده جدی است.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/18 ساعت 16:34

    اخبار فساد حالم را به هم می‌زند. فساد چرا جان گرفت و دست و پایش را در همه جا گستراند؟!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/13 ساعت 18:10

    در خبرها خواندم #علی‌دایی حاضر نشده در هواپیما کنار احمدی‌نژاد بنشیند و گفته افکارمان فاصله دارد. احساس او را درک می‌کنم ولی ۲ سوال ساده دارم. اول این‌که: آیا در زمان صدارت او هم چنین می‌کرد؟ دوم این‌که:‌ آیا ایشان با هر کسی که شبیه او فکر نکند حاضر به هم سخنی و هم‌نشینی نیست؟!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/12/05 ساعت 00:26

    استفاده از نقاشی یک کودک به عنوان عکس یک روزنامه،‌ ابتکاری شجاعانه و رادیکال است. در عین حال باید پرسید واقعا چه عکسی از این نقاشی تاثیرگذارتر و قوی‌تر است؟

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/28 ساعت 23:33

    از مهم‌ترین نقاط ضعف شاه در روزهای آخر این بود: کسی نمانده بود که در سطحی از محبوبیت و کارآمدی بتواند بین او مردم میانجی‌گری کند. خودش به کسی اجازه رشد نداده بود.نخست‌وزیرانی که گذاشت بی‌اندازه ضعیف بودند.کارگزارانش در خروج از کشور و فرار از بحران پیش از خودش مسابقه گذاشته بودند!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/27 ساعت 00:21

    اجازه دهید خلاصه عرض کنم. شاه اصولا مردم ایران و نه هیچ نهادی در قدرت -مثل مجلس یا جایی در جامعه مدنی- را در حدی می‌دید که به آن توضیحی دهد. (البته خودش به نهادی در قدرت یا جامعه مدنی اجازه رشد نداده بود.) او حداکثر خود را در مقابل خارجی‌ها متناسب یا ناگزیر به پاسخ می‌یافت.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/27 ساعت 00:08

    ۴. همین‌طور که زمان به بهمن ۵۷ نزدیک‌تر می‌شود چهره‌ی شاه نگران‌تر و پاسخ‌های او از اعتماد به نفس قبل فاصله می‌گیرد. به همین ترتیب روند وعده‌های آزادسازی‌های -عمدتا سیاسی- داخلی و مبارزه با فساد و به طور کلی استیصال او بیش‌تر می‌شود.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/27 ساعت 00:03

    ۲. در گفتگو با رسانه‌های عمدتا آمریکایی- اروپایی، تقریبا شاه حاضر بوده بدون هیچ آداب و تشریفاتی در برابر دوربین قرار بگیرد و به هر سوال آن‌ها -ولو به تندی علیه خود- پاسخ دهد. چنین نکته‌ای درباره‌ی هیچ رسانه یا صنف و قشری در داخل متصور نبوده است.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/26 ساعت 17:34

    مخالفم با این نوع ادبیات از سوی مرئوس درباره‌ی رییس! در هر سطحی و با هر نیتی. از رفتار حرفه‌ای به دور است. بعید می‌دانم امثال ظریف هم خوشنود شوند.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/24 ساعت 23:33

    در جدال درونی بین عقل و احساس، من هر دو را انتخاب می‌کنم. زندگی‌ام بدون آرمان و زیبایی، بی‌معناست. و بدون استدلال و عقلانیت، تماما حالت گم‌شده‌ای را دارم که راه را از چاه تشخیص نمی‌دهد. نه رومی رومم و نه زنگی زنگ! هم اینم و هم آن!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/21 ساعت 22:29

    چند ماهی بود که نبود. امروز او را مجددا دیدم. از احوالش پرسیم. لبخندی زد و گفت چند ماهی نزد خانواده‌اش رفته و ازدواج کرده است. لحظاتی در چشمان هم خیره شدیم. اشک در چشمان هر دو حلقه زد. به او تبریک گفتم و او هم تشکر کرد و به راه خود رفتم. حالا حالت چشمانش رهایم نمی‌کند.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/21 ساعت 22:23

    گفت پدرم اصرار دارد برایم در افغانستان در غیاب من زن بگیرد. پرسیدم:‌ یعنی زن را او انتخاب می‌کند؟ گفت بله ولی معمولا از میان فامیل و آشنا انتخاب می‌کند و من احتمالا فرد مورد انتخابش را می‌شناسم. پرسیدم چند سال داری؟ گفت ۱۷! پاسخ دادم: پدرت را راضی کن فعلا صبر کند.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/21 ساعت 17:14

    اشتباه استراتژیک است که به خاطر مشکلات داخلی دست به دامان بدنام‌ترین افراد صاحب قدرت در جهان بشویم. اصالت افراد همین جا بروز پیدا می‌کند. کسی که عدالت یا آزادی را از دشمن نام‌دار آن طلب می‌کند یا کارش کاسبی و دروغین است یا مطالعه‌اش در تاریخ و شناختش از اوضاع فعلی دنیا ناچیز است.

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/14 ساعت 23:29

    نقدی بر کتاب خاطرات و تاملات در رندان شاه از محمد محمدی گرگانی نوشته‌ام. فکر می‌کنم کتاب مهمی است و لازم است دقیق بازخوانی شود. @nashreney https://www.facebook.com/۱۰۰۰۰۶۱۵۴۳۸۲۷۵۶/posts/۲۲۶۰۳۸۵۹۸۰۸۴۳۱۹۳/ …

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/06 ساعت 17:00

    به نظرم مهم‌تر از این‌که این فرد چه می‌گوید تعداد میکروفون‌هایی است که جلویش نهاده شده!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/05 ساعت 19:51

    از آدم‌های پیرامون! دوستی دارم که فردی منزوی است. نه با کسی رفت و آمدی دارد و نه برای آن نیازی احساس می‌کند. مهم‌ترین تفریح او و خانواده‌اش رفتن به رستوران است. از هر رستورانی که می‌روند عکس می‌گیرد و در فضای مجازی نشر می‌دهد!

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/05 ساعت 16:37

    چگونه می‌اندیشم ۸ اگر پرسیده شود مهم‌ترین مسئله‌ی سیاسی امروز ایران چیست عرض می‌کنم: عدم حاکمیت قانون ناشی از خودکامگی ریشه‌داردر جامعه و قدرت، عدم امکان درازمدت شدن و درنتیجه اتلاف مداوم منابع کمیاب،‌ عدم امکان توافق جمعی بر سر منافع مشترک، عدم امکان شکل‌گیری گفتگوهای راهبردی …

  • کریم ارغنده پور   arghandehpour@

    1397/11/04 ساعت 11:30

    چگونه می‌اندیشم ۶ من واژه‌ی انسداد در امر اجتماعی و سیاسی را به راحتی به کار نمی‌برم. سیاست یعنی همین که شما از کمترین منافذ بتوانید راه‌‌های برون‌رفت بیابید. بیش‌تر تحولات تاریخی در بسته‌ترین شرایط اتفاق افتاده‌اند. انسداد گاهی پوششی بر ضعف‌های خود ماست.