• علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/04/01 ساعت 20:47

    کسی که تو را خیلی دوست دارد وقتی از سرِ مهربانی‌اش با تو حرف می‌زند، دیگر برایت فرق نمی‌کند از چه چیزی صحبت کند؛ هرچه بگوید تو به چشم‌های پرمحبتش نگاه می‌کنی و غرق مهربانی او می‌شوی.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/04/01 ساعت 20:47

    اگر بخواهی نورانیت قرآن را حس کنی، باید آیات قرآن را مظهر مهربانی خدا ببینی و بدانی که خدا از سر مهربانی‌اش دارد با تو حرف می‌زند؛ آن‌وقت دیگر فرقی نمی‌کند که این آیه دربارۀ عذاب است یا بهشت؟

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/31 ساعت 09:13

    یک معامله‌ای با خدا انجام بده؛ مثلاً یک کسی را ببخش یا از چیزی که برایت دوست‌داشتنی است بگذر … با خدا تجارت کن؛ ببین خدا چندجا با تو مهربان خواهد بود! با همین کارهای کوچک، زندگی‌کردن با خدا را شروع کن،

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/31 ساعت 09:13

    یکی از موانع درک مهربانی خدا «آشنانبودن با خدا» است؛ چرا با خدا آشنا نیستیم؟ چون با او زندگی نمی‌کنیم! می‌گویند: اگر خواستی کسی را بشناسی با او به سفر برو، با او زندگی کن، با او معامله و تجارت کن.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 09:55

    ما نمی‌خواهیم فقط به یک «حالِ خوش معنوی» برسیم، بلکه می‌خواهیم به «مقام خوش معنوی» برسیم. مقام‌ یعنی یک حال خوش همیشگی. انسان در آنجا «مقیم» می‌شود نه اینکه یک لحظه شهاب‌وار بیاید و برگردد.حالا چطور می‌توان به مقام خوش معنوی رسید؟ با «عادت».

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 09:55

    بعد از ماه رمضان، رفتارها باید تفاوت پیدا کند. یکی از سفارشات ائمه «عادت دادن جان خویشتن به کارهای خوب و خیر» و اهمیت علمیات «عمل مداوم» است.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 09:55

    حالِ خوش بعد از ماه رمضان، شبیه حال خوش بعد از ورزش است. خیلی بد است که انسان از نشاطی که بعد از ورزش جسمی و روحی پیدا می‌کند، درست استفاده نکند.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 09:55

    یکی از غفلت‌های مهم ما این است که قدرِ بعد از ماه مبارک رمضانِ خودمان را نمی‌دانیم. در حالی که هرچه در ماه مبارک رمضان عبادت کنیم، تازه آغازی برای زندگی خوش معنوی پس از ماه رمضان است.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 07:57

    چه‌کار کنیم که استعدادهای بچه‌ها شکوفا شود؟ بچه‌ها را به یقین برسانید که یک کسی هست که خیلی به تو مهربان است و او همان خدای مهربان است! اصلِ شکوفاشدن استعداد در همین است!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/29 ساعت 10:24

    پدرها می‌دانند چه مزه‌ای می‌دهد وقتی بچه از یک‌کسی می‌ترسد و خودش را به بابایش می‌چسپاند، شاید این یک دریافتی است تا بفهمیم خدا دوست دارد بنده‌اش به او پناه ببرد و او خدایی می‌کند.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/29 ساعت 10:24

    یکی دیگر از وجوهِ «باخدا زندگی‌کردن»-علاوه بر ذکر و به‌یاد خدا بودن- توکل‌کردن به خداست. گاهی خدا تو را می‌ترساند تا به او توکل کنی «وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الْخَوْفِ» خدا کاری می‌کند نگران شوی و بعد می‌فرماید: نگران نباش، من هستم!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/28 ساعت 12:19

    خوب‌ها به‌دلیل عُجب و غرورشان و بدها به‌دلیل گناهشان از رحمت خدا بهره نمی‌برند. بااینکه آدم وقتی گناه می‌کند بیشتر باید مغفرت و رحمت خدا را تمنا کند اما برعکس؛ کمتر تمنا می‌کند، لذا کم‌تر مشمول رحمت الهی می‌شود.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/27 ساعت 16:41

    وقتی آدم از خودش راضی می‌شود، طبیعتاً این «رضایت از نفس» یک لذتی دارد که لذت حرامی است. بعضی‌ها می‌گویند: «من هر کاری می‌کنم از خودم راضی نمی‌شوم!» اصلاً بنا نیست تو از خودت راضی بشوی!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/27 ساعت 16:41

    ما دو ایراد اساسی داریم؛ یکی اینکه از منافعِ رحمت خدا کم بهره می‌بریم. دیگر اینکه از خودِ رحمت خدا هم لذت نمی‌بریم! جدا از منافع دنیایی و آثار آخرتی و معنویِ مهربانی خدا، خودِ رحمت و مهربانی خدا «گرم‌کننده» و «لذت‌بخش» است.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/26 ساعت 10:30

    باید مثل کسی که هیچ خوبی‌ای ندارد، پیش خدا برویم و الا از رحمتش بهره نمی‌بریم. اگر می‌خواهی روی خودت حساب نکنی تا از رحمت خدا بهره ببری، از فرصت ادعیۀ اهل‌بیت(ع) استفاده کن.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/25 ساعت 21:58

    مهربانی خدا را با دریافت نعمت نمی‌شود درک کرد؛ بلکه با دیدنِ نعمت و با داشتنِ روحیۀ شکرگزاری، می‌شود درک کرد. مشکل اینجاست که ما عادت نداریم نعمت‌های خدا را ببینیم؛ فقط نداشته‌های خودمان را می‌بینیم!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/24 ساعت 22:09

    از اقتدار اسلام، نور و نیرو بگیریم که مهمترین اثر عبادت قدرتمند ساختن انسان است. و از آن قدرت، نشاط و مهربانی، تواضع و بردباری، و همۀ صفات اخلاقی خوب حاصل می‌شود.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/24 ساعت 22:08

    باز باران و باز بارش رحمت بی‌انتهای خدا در نماز عید فطر. بازگشایی دوصد چندان ابواب رحمت خدا را بر اهل تقوا مبارک باد. برای تمام کسانی که آرزو دارند نماز عید فطر را به همین زودی‌ها به امامت حضرت ولی‌عصر(ع) اقامه کنند، آرزو می‌کنم فردا صبح توفیق نماز در مصلی را پیدا کنند.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/24 ساعت 09:11

    «کفران نعمت» به کفر نزدیک است و ناسپاسی، انسان را به کفر می‌رساند. خداوند می‌فرماید: آیا ما غیر از ناسپاس، کسی دیگر را مجازات می‌کنیم؟!«وَ هَلْ نُجازی إِلاَّ الْکَفُورَ» (سبأ/ ۱۷)

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/23 ساعت 10:33

    اگر می‌خواهیم رحمت خدا را باور کنیم باید به‌هم رحم کنیم! لازمۀ درک رحمت الهی، رحمتی است که باید بین مؤمنین رواج پیدا کند.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/23 ساعت 10:33

    یکی از موانع درک رحمت خدا «قیاس به نفس‌» است؛ کسی که خودش مهربان نباشد، نمی‌تواند عمق مهربانی خدا را باور کند. برای اینکه مهربانی خدا و اولیاء خدا را باور کنی باید خودت مهربان باشی!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/22 ساعت 14:27

    خیلی‌ها انتظار دارند برای دیدن مهربانی خدا، نعمات زیاد دریافت کنند ولی معمولاً خدا این اتفاق را رقم نمی‌زند؟ می‌دانید چر؟ چون کسی با «نعمت» متوجه مهربانی خدا نمی‌شود؛ بلکه باید «روحیۀ شکر» داشته باشد؛ اتفاقاً نعمت خیلی‌وقت‌ها موجب غفلت هم می‌شود!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/22 ساعت 08:42

    برای اینکه حق انتخاب داشته باشی، خدا عکس‌العمل فوری به اعمالت نشان نمی‌دهد، لذا تو مهربانی خدا را نمی‌بینی و فکر می‌کنی خدا تنهایت گذاشته است!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/22 ساعت 08:42

    خدایا چرا به خوبی‌ها و بدی‌هایم عکس‌العمل نشان نمی‌دهی؟ چون می‌خواهم روی پای خودت بایستی و مستقل باشی! اگر مدتی به خوبی‌هایت عکس‌العمل نشان ندهم و تو این خوبی‌ها را ادامه بدهی، می‌دانی چقدر رشد می‌کنی!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/21 ساعت 14:47

    ایمان به خدا را به «ایمان به خالقیتِ خدا» محدود نکنیم! مدام ثابت می‌کنند که «خدا خالق است» خُب حالا با این خالق، چه‌کار کنم؟ برایم ثابت کن که «خدا همان مهربانی است که من شدیداً به مهربانی او احتیاج دارم!»

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/04/01 ساعت 20:47

    بعضی‌ها ناامیدند از اینکه یک خدای مهربان‌تر از مادر داشته باشند. می‌گویند «هیچ‌کسی ما را دوست ندارد!» از بین این آدم‌ها، دزد و قاتل و جانی در می‌آید!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/04/01 ساعت 20:47

    آیات عذاب در قرآن، چگونه نشانۀ محبت و مهربانی خداست؟! مثل مهربانیِ یک مادر که وقتی می‌بیند بچه‌اش دارد به سمت سماورِ آب‌جوش می‌رود، فریاد می‌کشد!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/04/01 ساعت 20:47

    اگر برداشت پایه‌ایِ انسان دربارۀ خدا این باشد که «خدا مهربان است» حتی وقتی آیات عذاب را در قرآن بخواند، برداشتش این خواهد بود که «این هم جلوه‌ای از مهربانی خداست»

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/31 ساعت 09:13

    زندگی‌کردن با خدا یعنی به‌خاطر خدا یک‌کاری را انجام‌دادن یا یک‌کاری را انجام‌ندادن(ترک گناه)؛ فرقی نمی‌کند آن کار کوچک باشد یا بزرگ؛ کافی است خدا خوشش بیاید.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 09:55

    بهترین زمان برای این ایجاد این «عادت» بعد از ماه رمضان است، چون ما دیگر هیچ‌وقت این‌قدر قدرت معنوی نداریم.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 09:55

    عادت فقط مربوط به رفتار نمی‌شود. می‌شود قلب را به برخی دوست‌داشتنی‌ها عادت داد. پیامبر(ص) می‌فرماید: «قلبتان را به رقّت(نازکی) و تفکر عادت دهید» مثلاً بگوید: «من عادت کرده‌ام گریۀ درِ خانۀ خدا را دوست داشته باشم» نه اینکه «یک حالی پیدا کنم و بروم درِ خانۀ خدا گریه کنم!»

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 09:55

    چرا در مفاتیح، برای ماه شوال ادعیۀ چندانی نوشته نشده است؟ چون ما در ماه رمضان سنگ‌تمام گذاشته‌ایم، و حالا خودمان باید با انرژی و توانی که در ماه رمضان به‌دست آورده‌ایم، بدویم و مسیر را ادامه دهیم. مثل دونده‌ای که به صورت طبیعی: «بعد از عبور از خط پایان، چند قدم دیگر هم می‌دود!»»

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 09:55

    این‌کار مثل این است که از فروشگاه خرید کرده‌ایم، حالا بعد از ماه رمضان، این خرید را به منزل آورده‌ایم و باید درِ آن را باز کنیم و از آن استفاده کنیم ولی معمولاً استفاده نمی‌کنیم.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 07:57

    برای اینکه بچه را خلاق بار بیاوریم باید به او یقین بدهیم که «یک خدای مهربان بسیار باعظمت پشت سرت هست، هوایت را دارد، اگر پدر و مادرت و هیچ‌کدام از رفقایت هم نباشند، او هست و هوایت را دارد.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/30 ساعت 07:57

    استعداد انسان وقتی شکوفا می‌شود که یک پشت‌گرمی بسیار باعظمت از یک رحمت بی‌نهایتِ الهی داشته باشد؛ و الا استرس‌هایی که ما را وادار به فعالیت می‌کند(درس‌خواندن، پیداکردنِ شغل و …) موجب نابودشدن خلاقیت ما می‌شود!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/29 ساعت 10:24

    خدا برایت دشمن می‌گذارد که بروی بغل خدا بچسپی و مهربانی‌اش را حس کنی، می‌گوید: دشمن را نبین، مرا نگاه کن!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/28 ساعت 12:19

    گناه و معصیت در اصل، ناشی از «تکبر» است؛ وقتی این تکبر در گناه متجلی شد، ریشۀ آن در وجود انسان قوی‌تر می‌شود. از طرف دیگر، طلب مغفرت و تمنای رحمت خدا «تواضع» و «کوچکی» می‌خواهد، لذا کسی که با انجام گناه، تکبر خودش را تقویت کرده، برایش سخت است که از خدا طلب رحمت کند.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/28 ساعت 12:19

    خودِ گناه مانع می‌شود که آدم استغفار کند؛ مکانیزمی در وجود انسان هست که بعد از گناه، آدم را از رحمت خدا مأیوس می‌کند. چرا آدم در اثر گناه خودبه‌خود مأیوس می‌شود و استغفار نمی‌کند؟ یک عامل بیرونی دارد(ابلیس) یک عامل درونی(تکبر)

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/27 ساعت 16:41

    یکی از موانع لذت‌بردن از مهربانی خدا این است که می‌خواهیم از خوب‌بودن خودمان لذت ببریم؛ این یعنی «عُجب»

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/26 ساعت 10:30

    چرا از منافع رحمت و مهربانی خدا کم بهره می‌بریم؟ چون به خوبی‌هایمان مغروریم! عُجب یعنی به‌جای تکیه به رحمت خدا، به داشته‌ها و اعمال خوب خودت تکیه کنی. عُجب، نه‌تنها مانع درک مهربانیِ خدا، بلکه مانع بهره‌برداریِ ما از مهربانی خداست.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/25 ساعت 21:58

    معلمِ اول برای ایجاد روحیۀ شکر در افراد، مادرها و خانم‌ها هستند. مادر باید «زبان شکر» را به بچه‌ها یاد بدهد. در روان‌شناسی می‌گویند: مادری که پیش بچه‌اش دردِدل کند، بچه‌اش را بدبخت کرده است! چون این بچه، کم‌کم منفی‌نگر می‌شود و هزارتا عیب پیدا می‌کند.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/25 ساعت 21:58

    واقعاً فرهنگ جامعۀ ما در مقولۀ شکر و سپاس، نسبت به خیلی از جوامع دیگر(حتی جوامع نامسلمان) عقب‌تر است! وقتی روحیۀ منفی و ناسپاسی در جامعه فراگیر است؛ یقیناً یک اشکال اساسی در تعلیم و تربیت عمومی و ۱۲سالۀ کشور وجود دارد.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/24 ساعت 22:08

    نماز عید بهترین موقعیت برای منتظران است که صداقت خود را بر عهد ولایت به نمایش بگذارند و عبادت خود را به کمال برسانند. حضرت امام خمینی(ره) فرمودند: انتظار فرج، انتظار قدرت اسلام است. نماز عید فطر مصلی، مظهر اقتدار و شکوه جامعۀ اسلامی است. کم نگذاریم.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/24 ساعت 09:11

    وقتی بلایی سرت آمد نگو: من چه گناهی کردم؟ بگو: «من حتماً ناسپاسی کرده‌ام» چون همۀ ما که گناه معمولی داریم، اما خیلی از گناه‌ها آن‌چنان بلا سرِ آدم نمی‌آورد که ناسپاسی می‌آورد!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/24 ساعت 09:11

    چرا خدا به ناسپاسیِ آدم، غضبناک می‌شود و آدم ناسپاس را مجازات می‌کند؟ برای اینکه او با روحیۀ ناسپاسی هیچ‌وقت نمی‌تواند مهربانی خدا را ببیند، لذا رابطه‌اش با رحمت خدا قطع می‌شود و امکان رشد و هدایت ندارد.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/23 ساعت 10:33

    یکی از جلوه‌های رحمت خدا «مغفرت» است و این مغفرت(بخشیدن خطای دیگران) باید در زندگی ما پیش بیاید! فلسفۀ اشتباهات و نیازهای ما به همدیگر این است که از خودمان رحم نشان بدهیم تا رحمت خدا را دریافت کنیم!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/22 ساعت 14:27

    روحیۀ شکر، آن روحیه‌ای است که آدم در هر نعمتی چشمش دنبال صاحب نعمت می‌گردد و در هر مواجهه‌ای با صاحب نعمت، دنبال تشکر از صاحب نعمت است.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/22 ساعت 14:27

    یکی از موانع درک مهربانی خدا، این است که ما کم‌تر روحیۀ سپاس و شکرگزاری داریم. روحیۀ شکر هم متفاوت است با اینکه آدم بعضی‌وقت‌ها از خدا تشکر کند!

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/22 ساعت 08:42

    خدا می‌خواهد به تو فرصت دهد که «تو خودت، خودت را شکل بدهی» لذا برای هر رفتارت، فوری عکس‌العمل نشان نمی‌دهد تا انتخابت تحت تأثیر عکس‌العمل‌های او نباشد.

  • علیرضا پناهیان   Panahian_IR@

    1397/03/21 ساعت 14:47

    معنویت و نزدیکی به خدا یعنی اینکه «حس نیاز به مهربانی خدا» در تو بیدار شود. معنویتِ بالاتر هم این است که مهربانیِ خدا را ببینی و حس کنی! اینکه ما عارف نیستیم و ایمان درست و حسابی نداریم، یعنی حس نمی‌کنیم که یک خدای مهربان، همیشه ما را احاطه کرده است.