• احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/07/16 ساعت 06:17

    علت شکست و سقوط ساسانیان این بود که تصور می‌کردند اعراب به ایران لشکر کشی کرده‌اند. به زبان عربی پیام می‌دادند:‌اهلا و سهلا.در حالی که طبق نظر سردار نقدی، مغول‌ها حمله کرده بودند.باید به زبان مغولی می‌گفتند: یاسا پاسا جوجی طغای. حل بود.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/07/05 ساعت 11:14

    این شعار :« گام دوم انقلاب» یعنی چی؟ الان پس از چهل و اندی سال که گام اول بوده، کجاییم؟ که بعدش در گام دوم، کجا قراره بریم؟
    یعنی میشه روزی اکثریت مردم ایران- جز آن چند درصد همیشه خوش به حال-به روند و چشم انداز سیاسی،اقتصادی،فرهنگی و آینده‌ی خود و فرزندانشان،دلخوش باشن؟

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/06/04 ساعت 19:23

    استوارترین و بی هزینه‌ترین «عمق استراتژیک» برای یک کشور در هر نظام سیاسی، اعتماد و باور مردم است به صداقت و کارآمدی و شفافیت و رواداری و انتقاد پذیری و احترام به افکار عمومی و خواسته‌های برحق و انسانی ملت،از سوی ارکان قدرت.
    «بودن یا نبودن» این‌ها.مساله این است.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/05/15 ساعت 22:03

    کجایی، «عبید زاکانی» ؟
    که نسخه‌ای تازه از قصه‌ی «موش و گربه» برای ما اهالی تهران بسرایی …

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/04/12 ساعت 18:16

    بازی کثیف با سرنوشت سیاسی مردم افغانستان را «ترامپ» آغاز کرد و انگاری «بایدن» نیز ادامه می‌دهد: سیاستی که از رسمیت بخشی به یک جریان تروریستی به عنوان سهامدار در قدرت،آغاز شد و اینک به سیطره‌ی دوباره‌ی این جریان، نزدیک می‌شود.
    اعتماد ملت‌ها،به هر کس جز خودشان،نه!

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/04/02 ساعت 19:10

    به نظرم با این چیدمان همسوی سیاسی - ایدئولوژیک در ساختار مدیریت کشور، چشم انداز سیاست‌های کلان پیش روی جامعه‌ی ایران،بر این دو پایه استوار است:
    ۱- امنیت داخلی
    ۲- معیشت حمایتی ( بخوانید: سیاست‌های ضد انگیزه‌ای )
    جز این دو، هرچه گفته شود،دورچین است.
    برای هر دو ،دست حضرات،خالی نیست.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/03/24 ساعت 13:10

    اخلاقی بودن تصمیم و کنش فردی،با رویکرد دفاع از حقوق انسانی - حتی اگر نتیجه‌اش در پهنه‌ی کارزار سیاست -موفق نباشد، همواره قابل ستایش و افتخارآمیز است.
    کار اخلاقی، عذاب وجدان ندارد.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/03/10 ساعت 21:15

    تا کنون شور انتخاباتی سه نوع بوده:
    ۱-پیش از دوم خردادی (بیعتی)
    ۲- دوم خردادی و هشتاد و هشتی ( رقابتی)
    ۳- پلاریزه یا دو قطبی (۹۲)
    و این دوره، نوع چهارم در تنور است :
    ۴- در بست، مستقیم. خیابان پاستور.
    این است که شور انتخابات به چه دردشان می‌خورد؟

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/03/04 ساعت 21:26

    پیش از این هم نوشته‌ام.شورای نگهبان،دستکم در این سی سال گذشته،هیچگاه اشتباه نکرده.هرچه کرده، بنا بر صوابدید و مصلحت نظام بوده.
    هرگونه توقف بیجا، مانع کسب است. لطفا به دوپینگ، متوسل نشوید.
    داداش ( منظورم آقاصادق، اخوی علی آقا نیست) ماسک یادت نره!

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/27 ساعت 19:54

    یک روش هم برای داغ کردن (شدن) یک سوژه این است که پی در پی با آن مخالفت کنی؛
    گاهی مهم نیست که با چیزی،موافق یا مخالف باشی. مهم این است که مساله‌ی تو باشد. خواه در موضع موافق یا مخالف!
    قبول نداری؟
    اینقدر که بعضی‌ها نان شان در فحش هایی ست که می‌خورند،در تعریف و تمجیدها نیست.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/24 ساعت 19:03

    دمی، دور از هیاهوی سیاست:
    «به گمان من، دوام رفاقت میان دو نفر،به پذیرش دو جانبه‌ی معادله‌ای بستگی دارد که من،آن را معادله ی« ناز و منت » می‌نامم. گاهی که این طرف، ناز می‌کند ،آن طرف باید حواسش باشد که منت بکشد. و برعکس.
    حال خوب: «هم هوایی» …»

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/21 ساعت 11:49

    تا اینجای کار، تنها به کسانی ارادت دارم که گامی هر چند کوچک بر ای کاهش رنج انسان‌ها برداشته‌اند و برمی دارند.
    بقیه هرچه و هر که باشند،مرخص اند. واللا …

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/18 ساعت 18:26

    تنها نهادی که به ویژه در ۳۰ و اندی سال گذشته، هیچ خطایی نداشته،« شورای نگهبان» است.سندی محکم‌تر از این:که حتی یک بار،نه به مواضع و نه به عملکردش،نازک‌تر از گلی گفته‌اند و نه خودش،به اندازه‌ی بال پشه‌ای،پذیرفته که اشتباه کرده است؟!
    به این می‌گویند:مصونیت ذاتی.
    توجه کردید؟

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/13 ساعت 22:44

    یکی از درخشان‌ترین دستاوردهای دوران «پسا تاریک اندیشی»،برکشیده شدن «فردیت خودآگاه و انتخابگر و فاعل با اختیار» به جای «فرد منحل شده در جمع و جماعت» بوده است
    انسان برخوردار از«فردیت خودآگاه»،دچار خلسه‌ی عمل «معتادانه» نمی‌شود.فریب واهمه‌ی تک افتادگی و همرنگی با جماعت را نمی‌خورد.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/07 ساعت 12:16

    جناب ظریف!
    اصل قضیه این است که:زیر آبی رفتن و دخالت‌های آشکار و پنهان اشخاص و نهادهایی بیرون از دستگاه رسمی دیپلماسی کشور در روابط خارجی،فاجعه‌ی نوپدیدی نیست؛ لابد آن فراز از استعفانامه‌ی میرحسین موسوی را به آقای خمینی در همین زمینه،به خاطر دارید.اندکی اندازه و رده‌اش تفاوت کرده.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/31 ساعت 04:38

    تعطیلی دوهفته‌ای مجلس به خاطر کنترل شیوع کرونا،کار درستی ست. کاش می‌شد همه‌ی دستگاه‌های عمومی را، جز ضروری‌ها،برای مدتی تعطیل کنند. اما آیا از درآمد و دریافت حقوق‌های کلان مجلسی‌ها در این دو هفته،چیزی کم می‌شود؟
    این است تفاوت تعطیلی کسب و کار ملت با تعطیلی حاکمان بر ملت.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/28 ساعت 05:38

    همان جریانی که در عرصه‌ی حریم خصوصی با «غربالگری» زنان باردار،مخالف است، سال هاست که در عرصه عمومی، با روش‌های گوناگون سیاسی- فرهنگی- رسانه‌ای و امنیتی مشغول غربالگری جامعه است برای سقط جنین و حتی حذف فیزیکی و متافیزیکی «غیرخودی». حتی اگر منتقد درون انقلاب باشد.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/26 ساعت 06:27

    آدم گلو خشکیده از تشنگی، برایش فرق چندانی ندارد،آب را با بطری مارکدار یا قمقه‌ی کوهنوردی و سربازی یا کاسه‌ی زنجیر شده به سقاخانه‌ی اسماعیل طلایی، بنوشد.
    چندین هزار شنونده در گفت و شنود با فائزه خانم،بیش از هرچیز، نشانه‌ی گلوی خشکیده از تشنگی است تا توجه به شخصیت سقای امامزاده؛

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/24 ساعت 05:37

    وارونگی سیاسی یعنی این: به جای این که سیاست خارجی،پشتگرم و البته در ادامه‌ی سیاست داخلی باشد، رقیب و حریف ش تلقی شود. برآیند چنین رویکردی،رونق کسب و کار «قالتاق هایی برای همه فصول» است.
    این قافله تا به حشر،لنگ است.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/21 ساعت 07:02

    گاهی فکر می‌کنم تکلیف مردم با دیکتاتورهای دوران کلاسیک،روشن‌تر بود: زورکی حکومت می‌کردند، بدون این که نیازی به توضیح و توجیه برای مردم،احساس کنند؛
    اما حالا که دیکتاتورها برای توجیه کارهاشان و اقناع افکار عمومی،مثلا توضیح می‌دهند و استدلال می‌کنند (البته مونولوگ) لج در می‌آورد.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/17 ساعت 20:14

    دلم لک زده برای رییس جمهور شدن ضرغامی؛
    چرا؟
    چون هر جا منصب داشته ،نقش بسزایی در آموزش و پرورش «بازیگری» فراتر از سینمای هالیوود ایفا کرده برای سرگرمی امت همیشه در صحنه!
    من می‌دانم که این حضرت، چه عشق سینمایی ست.ذوق می‌کرد از عکس و فیلم یادگاری با هنرپیشه‌های سینما و تلویزیون.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/15 ساعت 13:10

    مطالبه کنید،تا رستگار شوید.
    مطالعه کنید،تا مطالبه تان اتوپیایی یا خرده ریز،از نوع: قاقا،لی لی نباشد.
    خواهی نخواهی، زلف گلیم همه‌ی مردم یک کشور، به هم وصل است.
    پس،زرنگی بیهوده ایست،تنها به فکر بیرون کشیدن گلیم خود،بودن.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/11 ساعت 07:47

    کارشناس سیاست خارجی نیستم. اما تا اینجای کار، قصه‌ی تفاهمنامه‌ی ایران و چین را در عمل، چیزی فراتر از آنچه تا کنون در روابط سیاسی-اقتصادی دو کشور دیده‌ایم،نمی دانم.ویژگی یا خاصیت معطوف به هدف‌های سیاسی دو طرف،از دادار دودور این تفاهنامه، نوعی مانوور مشترک سیاسی در برابر آمریکاست.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/10 ساعت 13:10

    روشنفکر،کسی ست که: مستقل از هیمنه‌ی سیاست و قدرت حاکم( حکومت) و فارغ از سطحی نگری یا تمایلات احساسی یا عادتی توده‌ی مردم، در پی حقیقت جویی و روشنگری باشد و با رعایت خط قرمز « پرهیز از مشارکت در ناروایی و حق کشی» به هر اندازه که می‌تواند، کنشگری کند.خواه در قدرت یا بیرون از آن.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/07 ساعت 06:34

    چه حالی می‌کند صدا و سیما با این همه پول و امکانات بی حد و حساب اسپانسرهای اطلاعاتی و امنیتی برای تولید و پخش سریال‌های سفارشی«جاسوسی». تسویه حساب سیاسی جناح‌های غالب و مغلوب یا سوگلی و مطرود در حجله‌ی حاکمیت، به خرج ملت؟!
    افکار عمومی در غیاب« نهاد‌های مدنی»،مرغ عزا و عروسی

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/07/16 ساعت 18:39

    روز جهانی کودک را به بسیاری از مسئولان کشور، از آغاز انقلاب تا کنون،تبریک می‌گویم. با همه‌ی سختی‌ها، چه زود بزرگ شدند، ماشاللا!

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/07/14 ساعت 19:31

    مهم نیست که به کدام طرف« نگاه» می‌کنید: شرق،غرب، شمال،جنوب و حتی آن بالاها- «آسمان» -اما مهم این است که با این راهبردها و سیاست‌ها و اقدامات،چه سرنوشتی برای «ایران و ایرانی» به لحاظ توانمندی مادی و شکوفایی اقتصادی و فرهنگی و احساس خرسندی عمومی و امید به آینده،رقم زده و می‌زنید.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/06/26 ساعت 19:14

    بسیاری نشدنی‌ها،شدنی می‌شوند به شرط این که ششدانگ قدرت در اختیار «ما» باشد. درهای بسته،گشوده می‌شوند.از شل کردن سرکیسه برای واردات واکسن گرفته تا تفاهم با آژانس و عضویت در پیمان شانگهای و …
    البته ما که بخیل نیستیم.منتظر معجزه‌ی حضرات برای حل دم دستی‌ترین مشکلات مردم هستیم.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/06/03 ساعت 21:41

    آنقدر که «کارآمدی یا ناکارآمدی یک نظام سیاسی» مشروعیت آن را به موضوع فرعی تبدیل می‌کند،مشروعیت یک نظام نمی‌تواند،ناکارآمدی اش را جبران و توجیه پذیر کند.
    نمونه‌ی مورد اول، کشورهای عربی حوزه‌ی خلیج فارس.
    نمونه‌ی مورد دوم، شرمنده …
    البته ما که «کیس خاص و بی نظیریم»

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/05/07 ساعت 20:55

    از ممنوعیت «ویدئو» تا محدودیت دستگاه فاکس و ممنوعیت استفاده از آنتن ماهواره و این آخری:طرح به اصطلاح، صیانت از …، همه شان یک سرشت و سرانجام داشته و خواهند داشت: سرشت «ترس و نگرانی به جای تدبیر خردمندانه» و سرانجام « هیچ و پوچ» و کلی هزینه‌ی مادی و سیاسی.
    من جرب المجرب …

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/04/06 ساعت 20:33

    بدترین وضعیت در عرصه‌ی عمومی،وقتی ست که نظر ملت و حکومت برای یکدیگر، مهم نباشد.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/03/28 ساعت 01:00

    متاسفم برای مادری که می‌داند آنچه در زهدان دارد،نفس نمی‌کشد اما همچنان گرفتار نظریه پردازی فیلسوفانه و سیاست بافانه و روانکاوانه و فایده گرایانه و حتی گاه،کاسبکارانه است که فشرده‌ی توصیه‌ی خیرخواهانه شان این است: محکم نگه دار، آنچه را در زهدان داری.وگرنه، از مادر شدن، خبری نیست.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/03/17 ساعت 21:29

    تراژیک‌ترین وضعیت برای یک کشور، این است که بخش قابل توجهی از مردم، احساس کنند،تفاوت چندانی میان«این« و«آن» نیست.
    این و آن: هر شخص یا جریان !
    این احساس، از واقعیت مساله، خطرناک‌تر است.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/03/07 ساعت 19:22

    با هر بار جابجایی دولت از یک جناح به جناح دیگر، کلی مینی بوس کولر دار،برای خروج عزیزان دلبند دولت قبلی و دخول نورچشمی‌های زحمتکش و شایسته سالار دولت بعدی،لازم داریم.
    البته، جا،برای همه هست.یعنی همیشه بوده.از اولین دولت تا حالا.نگران نباشید. این خانه،جادار است و سوراخ سنبه فراوان

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/30 ساعت 20:55

    بیش از هزار بار
    بانگ درای قافله‌ی آفتاب را،
    مشت درشت راهزن شب،
    شکسته است …
    از: فریدون مشیری

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/26 ساعت 19:34

    بخش بزرگی از رخدادهای ویرانگر در تاریخ تحولات سیاسی ایران،برآمده از «موج آفرینی عوام پسند» و حرکت بی ترمز ماشین دنده خلاص توده‌ها،به اراده‌ی سیاست بازان روزگار بوده است.
    نگذاریم،آوار فضاسازی ها-از هر دو سو - ما را به تصمیم ناگزیر لحظه آخری،بکشاند.
    هشتگ#‌ها،گاه،پیام بازرگانی اند.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/21 ساعت 19:04

    سوا کردنی نیست،انسانیت؛
    ریز و درشت نمی‌شود کرد،دفاع از ستمدیده را؛
    من، به همان اندازه برای افغان‌های آماج انفجار طالب و داعشی،داغدارم، که برای فلسطینی‌های از خانه رانده و جان باخته از بمباران رژیم آپارتاید اسراییل و آن کودک تیر خورده‌ی ایرانشهری ( حتی اگر خطای یک مامور بوده)

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/19 ساعت 18:35

    آنجای اعصاب خرد کنی برهه‌های انتخابات، آزار دهنده‌تر است که وقتی بسیاری از کاندیداها شعار می‌دهند، یاد اوضاع و احوال زندگی شخصی و پرونده‌های حلقه‌ی یاران و کارنامه‌های درخشان و تمیزشان می‌افتی.
    کم کم داریم به «تناسخ سیاسی» می‌رسیم.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/16 ساعت 19:51

    نتیجه‌ی عملی چندانی ندارد. اما آنان که دلشان می‌خواهد برای ثبت در تاریخ، حتی در چارچوب همین ساختار سیاسی و قانون اساسی، سخنی در دفاع از حقوق ملت بگویند، این گوی و این میدان!

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/10 ساعت 22:48

    تا هنوز و همچنان،صدای کلفت و یارکشی و ناسزا و شانتاژ به جای حرف حساب، میداندار مهندسی افکار عمومی باشد،آش و جاش و کاش، همین است که هست.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/02/05 ساعت 20:35

    چه اشکالی دارد؟ حتی اگر خوش بینانه باشد و تجربه شده و نه چندان کامیاب.تصمیم به اعلان حضور در عرصه‌ی انتخابات از سوی کسی که پایمردی اش را برای اصلاح روندهای کژ و کوژ،در برهه‌های حضور در قدرت و بیرون از قدرت،آزموده‌ایم !
    من اقدام تاجزاده را، صرفا «اراده‌ی معطوف»به حق طلبی می‌دانم.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/29 ساعت 20:03

    رابطه‌ی یک جریان جان سخت در سپهر قدرت و حاشیه‌ی آن با «تنش زدایی ایران با همسایگان و نرمال شدن روابط بین المللی اش» - البته با حفظ استقلال و منافع ملی - شبیه رابطه‌ی جن و بسم الله است.
    موجودیت شان را می‌لرزاند انگاری!
    چرا نان برخی در دعواست؟

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/27 ساعت 19:46

    درود و سپاس،
    «استقلال» ی های عزیز؛
    خوشم آمد که خووووب «اهلی» را «ال» کردید!
    تبریک به «آبی» دوستان این محله
    پ.ن: من البته یه توپ دارم قلقلیه. سرخ و سپید و آبیه …

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/24 ساعت 05:57

    مهم نیست که چه عامل و با چه انگیزه‌ای موجب منتفی کردن کاندیداتوری جناب حسن آقای خمینی شد.مهم این است که هر دو جریان سیاسی رقیب انتخاباتی در کشور، برای خلوتی احتمالی صندوق‌ها،توجیه منطقی دارند:یکی خواهد گفت: ترس مردم از کرونا.دیگری هم خواهد گفت: کاندیدای ما را انصراف دادند.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/22 ساعت 07:08

    برخی هم مهم‌ترین دغدغه شان این است که اگر موفق شویم به هر نحوی، شر مزاحمت یک طیف سیاسی یا جریان اجتماعی مطالبه‌گر درون نظام را کم کنیم،جاده‌ی خاکی مان، اتوبان ۶ بانده می‌شود تا ظهور حضرت.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/20 ساعت 20:41

    شاید همین حالا، کسی هوای همدمی با تو را کرده باشد؛
    شاید همین حالا، تو هوای همدمی با کسی را کرده باشی؛
    دل‌ها اگر رنگی نباشند، هوای هم را دارند. بی دغدغه‌ی حاشیه‌های بی نام ونشان …
    چه حال خوب و خوشی ست، یکدله همدمی کردن، همدمی چشیدن.
    امتحان کرده‌اید؟
    سلام!

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/17 ساعت 07:42

    آقای دبیر فلان جا!
    به جای ابراز خشم و تهدید به شکایت،کمی پیش از اظهار نظر کردن، فکر کن.
    حالا که قرار است همه چیز بر اساس «مصلحت نظام» گفته شود، (فایر وال) فیلترینگ نصب کنید زیر ماسک هاتان که ناچار از تکذیب و تهدید نشوید، پس از سخن گفتن در حال و هوای سرمستی!

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/12 ساعت 09:11

    @AhmadPournejati نکته هایی که گاه در نابهنگام نیمه شب‌های سکوت،در ذهنم جوانه می‌زند، بسی بیش از تاملات در وقت متعارف، مرا یاری کرده است برای نگاه دوباره از بیرون خودم به خودم و دیگران و احوال پیرامون و جهان؛ من،وامدار این نابهنگام‌ها بوده و هستم. بیش باد.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/10 ساعت 13:13

    ۲
    اما، این نکته را اضافه می‌کنم که: روشنفکر،نمی تواند در کنش روشنفکری و روشنگری اش - البته نه در حریم شخصی و خصوصی اش بلکه در عرصه‌ی عمومی - سکولار نباشد و دچار پسوند مرامی باشد ( خواه مرام زمینی یا آسمانی. مارکسیست یا دینی)
    غلام همت آنم که از رنگ هر تعلق (جز، حقیقت) آزاد است.

  • احمد پورنجاتی   APournejati@

    1400/01/09 ساعت 12:05

    @AhmadPournejati فله‌ای ازششدانگ مجموعه‌ی نظام،پشتیبانی کن،می شوی:«خودی خالص و مخلص و با بصیرت»؛ فله‌ای به همه چیز، بتاز،می شوی: «اپوزیسیون خیلی زیرک؛ بدبختی بزرگی ست که روشنفکر در یک جامعه‌ی ناآزاد، محبوبیت خود را نزد توده‌ها، بر مسوولیت روشنگری خردورزانه‌ی توده‌ها، ترجیح دهد!